پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازديدكننده گرامي ، به سایت دلنوشته‌های آزاد غیاثکلا دابو خوش آمدید . لطفا براي هرچه بهتر شدن مطالب اين وب سایت ، ما را از نظرات و پيشنهادات خود آگاه سازيد و ما را در بهتر شدن كيفيت مطالب ياري کنید.
 
 
آغازی دوباره
نوشته شده در چهارشنبه ۳۱ تیر۱۳۹۴
ساعت : 20:0
نویسنده : مدیر وبلاگ

برخیز که غیر از تو مرا دادرســـی نیست              گویی همه خوابند ، کسی را به کســـی نیست

آزادی و پرواز ، از آن خاک بـــــه این خاک              جز رنج سفـــــر از قفسی تا قفســــــــی نیست

این قافلـــــــه از قافله سالار خراب است              اینجا خبر از پیش رو و باز پســــــــــــــــی نیست

تا آئینـــــــــه رفتم که بگیرم خبر از خویش             دیدم که در آن آئینه هم جز تو کســـــــی نیست

من در پی خویشم ، به تو بر می‌خورم اما              آن سان شده‌ام گم که به‌من دسترسی نیست

آن کهنـــه درختم که تنم زخمی برف است            حیثیت این باغ منم ، خار و خســـــــــــــی نیست

امروز که محتاج توام ، جای تـو خالی است            فردا که می‌آیی به سراغم نفســــــــــی نیست

درعشق خوشامرگ که این بودنِ ناب‌است            وقتی همه‌ی بودن ما جز هوســـــــــــــی نیست

هوشنگابتهاج(ه الف سایه)

شروع دوباره

عنوان‌فوق عبارتی‌است که سایت‌بلاگفا به فعالیت دوباره‌ی‌خویش که پس از یکماه و نیم وقفه‌ و تعطیلی داشت ، داده است . سایت مذکور در ذیل این عنوان چنین مرقوم نموده است :

کاربران و همراهان‌عزیز سایت مطلع هستندکه در ماه‌اخیر به دلیل مشکلاتی که در زمان‌انتقال سرورهای‌سایت  به مکان دیگری اتفاق افتاده بود امکان ارائه خدمات بصورت کامل را نداشتیم.
همانطور که قبلاٌ نیز توضیح داده شد بخشی از سخت افزار سایت که آسیب دیده بود برای تعمیر به  شرکتی در آمریکا ارسال شده بود که متاسفانه روند کار بسیار طولانی شده و حتی تاکنون پاسخ قطعی و کاملی در ارتباط با نتیجه کار دریافت نکردیم. تصمیم گرفتیم برای ادامه خدمات سایت از نسخه پشتیبان سالیانه استفاده کنیم. استفاده از نسخه‌ پشتیبان قدیمی قاعدتاً مشکلاتی را به همراه دارد و دسترسی کاربران به نوشته‌ های ماههای اخیر خود با مشکل مواجه شده و حتی کاربرانی که در ماههای گذشته وبلاگ خود را ثبت کردند دسترسی به وبلاگ خود نخواهند داشت هرچند امکان ثبت مجدد آنرا خواهند داشت.
اگر در روزهای آتی در روند تعمیر و بازگردانی اطلاعات پیشرفت حاصل شد مطالب ماههای گذشته به وبلاگها اضافه خواهد شد. همچنین بخشی از مطالب اخیر وبلاگها به مرور  و در چند روز آتی به بخش مدیریت وبلاگها اضافه خواهد شد.
از آنچه پیش آمد عمیقاً متاسفیم. میدانیم که نوشته ها و وبلاگتان برایتان اهمیت داشته و نسبت به آنچه پیش آمده ناراحت و شاید عصبانی باشید اما بدانید بلاگفا زحمت ده ساله ما بوده است و هرگز نمی خواستیم در چنین وضعیتی قرار بگیریم. مشکلات پیش آمده فراتر از تصور و به نوعی غیرمحتمل می رسید اما متاسفانه اتفاق افتاده است. تصمیم گرفتیم که با بازگشت به عقب ، شروعی دوباره داشته باشیم.

لازم به ذکر است در اتفاق فوق‌الاشاره ، این وبلاگ بالغ بر یکسال از نوشته‌های خود را از دست داد و اینجانب ناگزیر شدم تا طی این مدت تمام وقت و انرژی خود را صرف بازسازی مجدد نوشته ها از روی آخرین بک‌آپ موجود نموده و علاوه بر آن مبادرت به ایجاد وبلاگی موازی همین وبلاگ در سایت بلاگ‌اسکای بنمایم . این بنده حقیر نیز به سهم خویش از شما خوانندگان و نویسندگان این وبلاگ عذرخواهی نموده و امیدوارم که با تلاش مضاعف شما عزیزان ، رونقی در خور شأن خودتان بر این وبلاگ سایه افکند. 




خدایا
نوشته شده در سه شنبه ۲۶ اسفند۱۳۹۳
ساعت : 21:2
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

خدایا! سرده این پایین، ازون بالا تماشا کن

 

اگه میشه فقط گاهی، خودت قلب منو ها کن!

 

خدایا سرده این پایین، ببین دستامو، می لرزه

 

دیگه حتی همه دنیا، به این دوری نمی ارزه!

 

تو اون بالا من این پایین، دو تاییمون چرا تنها؟

 

اگه لیلا دلش گیره! بگو مجنون چرا تنها؟!

 

بگو گاهی که دلتنگم، از اون بالا تو می بینی

 

بگو گاهی که غمیگنم، تو هم دلتنگ و غمگینی

 

خدایا! من دلم قرصه! کسی غیر از تو با من نیست

 

خیالت از زمین راحت، که حتی روز، روشن نیست!

 

کسی اینجا حواسش نیست، که دنیا زیر چشماته!

 

یه عمره یادمون رفته، زمین دار مکافاته!

 

فراموشم شده گاهی، که این پایین چه ها کردم

 

که روزی باید از اینجا، بازم پیش تو برگردم

 

خدایا وقت برگشتن، یه کم با من مدارا کن

 

شنیدم گرم آغوشت، اگه میشه منم جا کن!

شاعر: احسان رعیت




خط فقر
نوشته شده در پنجشنبه ۷ اسفند۱۳۹۳
ساعت : 7:58
نویسنده : ابراهیم غیاثی




(من عاشق محمد)
نوشته شده در شنبه ۴ بهمن۱۳۹۳
ساعت : 11:3
نویسنده : بهروز علیپور اسپاهی
 




شب یلدا
نوشته شده در دوشنبه ۱ دی۱۳۹۳
ساعت : 1:5
نویسنده : بهروز علیپور اسپاهی

شب یلداست مراقب باش خرابت نکند

غافل از واقعه‌ی کربلایت نکند

ای که دم میزنی از عشق حسین بن علی

آنچنان باش که ارباب جوابت نکند

www.ghiaskola.ir




سی و هفتمین سالگرد شریعتی
نوشته شده در شنبه ۲۹ آذر۱۳۹۳
ساعت : 7:39
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

اگرقادرنیستی خود را بالا ببری پس همانند سیبی باش تا با افتادنت اندیشه‌ای را بالا ببرد




يا من ذكره شفا
نوشته شده در پنجشنبه ۶ آذر۱۳۹۳
ساعت : 18:17
نویسنده : خانم جالوی‌نژاد (فاطم)
**یا من ذکره شفاء**

روزی که رشته تجربی رو به عشق مشاغل درمانی انتخاب کردم ، یا روزی که سعی کردم رشته دانشگاهیم رو مرتبط با مسائل بالینی در نظر بگیرم ، یا تا همین یه هفته پیش که مدرک کارشناسیم لابه لای مباحث تئوری کلاس و دانشگاه خاک می خورد ؛ فکرش رو هم نمی کردم که رفتن تو این مسیر یعنی پذیرفتن یه سری بن بست ها تو زندگی! ، یعنی لمس لحظه هایی از زندگی آدم هایی که بزرگترین داشته شون رو از دست دادن! ، اما نتونستن یا نشد که بتونن کاریش کنن...! یعنی بتونی تموم شدن ببینی و تموم نشی..!

اینکه بتونی کنار آدم های بی کس و کاری باشی که کنار هزار و یک بدبختی باید شاهد ذره ذره از دست رفتن بزرگترین دارایی شون... یا شاید تنها دلخوشی شون باشن..!

اینکه بتونی دووم بیاری تو چشم های تازه پدر جوونی نگاه کنی که هنوز از شک لوسمی خودش بیرون نیومده باید دنبال دوا درمون نقص نو رسیده اش باشه..!

باید بتونی تو چشمای نگران یه مادر نگاه کنی و بهش دروغ بگی! دروغ بگی درباره چیزی که تو می‌دونی تو تمام شریان های جوونش هست هر چند هزاااااااااار بار آرزو می کنی که نباشه!!!

تمحل نگاه مظلومانه و تن رنجور کوچولوهایی که از همه دنیای به این بزرگی اتاق های تمام سبز بیمارستان با چهره تلخ و بدمزه اش نصیبشون شده..!

طفل معصومایی که هنو از وجود مادر جدا نشده ، بجا آغوش گرمش هم جسم نحیف شون ، هم خون شون به امید شفاء تو شیشه شده..!!!

.

.

.

این راه یعنی بپذیری یه جاهایی بهتره نشنوی...نبینی...و مهم تر بتونی خاموش باشی!!!

این روزها ناخداگاه قدر داشته هام رو بیشتر می دونم!

این هفته لحظه هام با"الحمد لله" و "اللهم اشف کل مرضانا" گذشت..

این روزها به خونه که می رسم قلبم به خودش فشار میاره! گمونم می خواد سنگ بشه!

حس می کنم کمی سختی قلب لازمه این کاره که انگار با گذشت زمان حاصل میشه...!!!!!!!!

"والسلام"

پی نوشت:

"لطفا به نیت شفاء همه بیماران مخصوصا کوچولوها یه صلوات هدیه به بیمار کربلا"

برگرفته از  http://fati-mati.blogfa.com




انسانی که ما هستیم!!!
نوشته شده در پنجشنبه ۲۴ مهر۱۳۹۳
ساعت : 23:11
نویسنده : خانم قاسمی (حدیث)

 

به نامش

با دیدن فیلمی که بخشی از زشتی های جامعه ی ما رو عریان نشان میداد تا چند ساعت اعصابم بهم ریخته بود و با اعصابی خراب به این فکر میکردم که چرا ما به اینجا رسیده ایم !!!!؟ مگر ما مسلمان نیستیم؟ پس چرا جامعه ی اسلامی ما پر از گناه و تزویر و حق خوری و روابط نامشروع شده!؟ مگر ما به آیین پیامبری لبیک نگفته ایم که به امانت شهره بوده پس این همه خیانت در امانات از کجا آمده!؟ مگر نه آنکه در باور ما دروغ گو دشمن خداست پس چرا زبانمان را جز به دروغ و نیرنگ نمیگشاییم و راستگویی در این روزها کیمیا شده است! مگر غش در معامله حرام نیست پس چرا برنج مرغوب و نامرغوب را درهم میکنیم و آب در شیر میریزیم و لاشه ی خر دست مردم میدهیم!!! مگر دین ما جز به پاکی دعوت کرده است که این همه ناپاک شده ایم!؟ مگر اسلام جز به مهربانی و هم نوع دوستی دعوت کرده است که این همه نسبت به یکدیگر نامهربانیم! مگر ما شیعه ی بزرگ مردی نیستیم که یتیم نوازی مرام او بود و از قوت خود میزد تا مبادا همسایه اش گرسنه سر به بالین بگذارد پس چرا ما مال یتیمان را میخوریم و از اوضاع همسایه مان بیخبریم و مسکین را از خود میرانیم و تمام فکر و ذکرمان افزودن به زیورآلات خودمان است در حالی که بسیار گرسنه ها هستند که در چند قدمی ما شب ها گرسنه به خواب میروند! مگر زنا در آیین ما حرام نیست؟ مگر دین ما ما را دعوت به پاکدامنی نکرده است پس چرا دور و برمان از بوی متعفن روابط نامشروع آکنده است و به اسم آزادی عریان میشوند!!! من خود مخالف آزادی اندیشه و بیان نیستم اما دموکراسی غیر از برهنگی است و جای بسی تاسف است که امروزه حجاب برابر شده با عقب افتاده بودن!!! سیطره ی فساد اخلاقی موجب شده که تا این اندازه بنیان خانواده سست شود و طلاق روز به روز فزونی یابد! چرا ما از خدایمان طلبکاریم! ؟چرا به داده هایش نمینگریم و تنها نداشته هایمان به چشم مان میآید و چشم و هم چشمی دیده هایمان را کور کرده است! چرا راحت دل میشکنیم؟ مگر پیامبر و امامان معصوم ما جز با مهربانی رفتار میکردند که ما اینگونه بی عاطفه شده ایم و به راحتی دلی را میسوزانیم.  دلی که حرم خداست و اینجاست که مسیحیان مینازند که مسیح پیامبر محبت بوده است. آخر مگر محمد( ص ) جز مهربانی آورد؟ رفتار من و توی مسلمان است که چهره ی دینمان را خراب کرده وگرنه که

" اسلام به ذات  خود ندارد عیبی   هر عیب که هست از مسلمانی ماست"

من دراینجا سعی نکردم که شعار دهم نه! من فقط پلشتی و زشتی های جامعه مان را واگو نمودم و نوشتم ، از رنجی که میبریم نوشتم، از آنچه که هستیم نوشتم باشد تا این نوشته تلنگری باشد بر شخص من و آنکه به دنبال حقیقت است .

برگرفته از  http://fati-mati.blogfa.com




عاشقانه باید زیست
نوشته شده در دوشنبه ۲۴ شهریور۱۳۹۳
ساعت : 20:46
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی
شنیده ام صدای هق هق پرواز در قفس هرگز ؟

و دیده ام به غروبی، نگاه خیس تو را ؟

شکسته بغض، شبی در هوای گریه ی تو ؟

شنیده گوش من آن بی صدا غریو سکوت ؟

گرفته دست من آن دست خسته ی تبدار ؟

برای درد دلی ، خرده وقت آیا هست ؟

به ترجمان آه تو لرزیده این دلم گاهی ؟

سلام گفته برآن چشمهای منتظر آیا ؟

دریده پرده خوابم شبی به یاد آن غم ها ؟

 

عبث نبوده خلقت ما

عاشقانه باید زیست

 

اگر که نبیند دو چشم من، رویت 

و یا که نشنود این گوش ها، صدای تو را

اگر که نگیرد دو دست من دستت

ویا که نشکند این دل، برای آن غم ها

اگر که من نچشم، طعم با تو بودن را

و یا دمی ننشینم کنار تو با مهر

من این دو چشم و دست و دهان را دگر نمی خواهم

 شاعر: کیوان شاهبداغ خان




شاعرانه ها
نوشته شده در یکشنبه ۱۹ مرداد۱۳۹۳
ساعت : 23:34
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

 




انتظار
نوشته شده در جمعه ۱۷ مرداد۱۳۹۳
ساعت : 20:0
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

http://mshgh1986.persiangig.com/image/imam-zaman_0.jpg

از بس نیامدی

من پای پنجره یک خانه ساختم

در انتظار تو،

آویختم نگاه خودم را ز چشم خیس

از بَر شدم تمام خشت و گِل کوچه تو را

از بس که من شمرده ام این لحظه‌های سخت

 

باور تو می کنی

من هر چه آن دعا، که بلد بوده خوانده‌ام؟

نذری نبوده نکردم برای تو

من خسته نیستم

من عهد انتظار تو بستم، به جان و دل

زیبا ترین دقایق من، انتظار توست

اما عزیز دل

تو خسته نیستی

از بس نیامدی؟

 

شاعر: کیوان شاهبداغ خان

 

 اللّهُمَّ عَجِّـلْ لِوَلِيّكَ الْفـَـرَجْ




شعری از بانوی بلند آوازه ایران
نوشته شده در جمعه ۱۰ مرداد۱۳۹۳
ساعت : 21:46
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

ای دیار روشنم ، شد تیره چون شب روزگارت
کوچراغی جزتنم کاتش زنم در شام تارت
ماه کو، خورشید کو؟ ناهید چنگی نیست پیدا
چشم روشن کو که فانوسش کنم در رهگذارت

                            ***

آبرویت را چه پیش آمد که این بی‌آبرویان

می‌گشایند آب در گنجینه‌های افتخارت

شیرزن شیرش حرام کام نامردان کودن

کز بلاشان نیست ایمن گور مردان دیارت

              ***

می‌فروشند آنچه داری ، کوه ساکن ، رود جاری
می‌ربایند آهوان خانگی را از کنارت
گنج‌های سر به مهرت رهزنان را شد غنیمت
درج عصمت مانده بی دردانگان ماهوارت

              ***

شب که بر بالین نهم سر، آتش انگیزم ز بستر
با گداز سوز و ساز مادران داغدارت
در غم یاران بندی ، آهوی سر در کمندم
بند بگشا ای خدا ، تاشکر بگذارد شکارت

              ***

مدعی را گو چه سازی مُهر از گل در نمازت
سجده
بر مسکوک زر پرسودتر آید به کارت
این
زن ،ای من ، بر کمر دستی بزن ، برخیز از جا
جان به کف داری همین بس بهره از دار و ندارت

سیمین بهبهانی

 *********************************

دوباره می سازمت وطن ، اگر چه با خشت جان خویش

ستون به سقف تو می زنم ، اگر چه با استخوان خویش

دوباره می بویم از تو گل ، به میل نسل جوان تو

دوباره می شویم از تو خون ، به سیل اشک روان خویش

دوباره یک روز آشنا ، سیاهی از خانه می رود

به شعر خود رنگ می زنم  ، ز آبی آسمان خویش

اگر چه صد ساله مرده ام ، به گور خود خواهم ایستاد

که بر درم قلب اهرمن ، ز نعره ی آن چنان خویش

کسی که «عظم رمیم» را ، دوباره انشا کند به لطف

چو کوه می بخشدم شکوه ، به عرصه ی امتحان خویش

اگر چه پیرم ولی هنوز ، مجال تعلیم اگر بود

جوانی آغاز می کنم ، کنار نوباوگان خویش

حدیث حب الوطن ز شوق ، بدان روش ساز می کنم

که جان شود هر کلام دل ، چو بر گشایم دهان خویش

هنوز در سینه آتشی ، بجاست کز تاب شعله اش

گمان ندارم به کاهشی ، ز گرمی دمان خویش

دوباره می بخشی ام توان ، اگر چه شعرم به خون نشست

دوباره می سازمت به جان  ، اگر چه پیش از توان خویش




نگاه
نوشته شده در یکشنبه ۵ مرداد۱۳۹۳
ساعت : 22:10
نویسنده : ابراهیم غیاثی
نوشته شده در یکشنبه پنجم مرداد 1393 ساعت 22:10 توسط 014 شماره پست: 902

هرچند یاد و خاطرات ِ با تو شیرین است
فنجان خالی هم به برگشت ِ تو بد بین است

این روزهـــا از داغ تو رگ می زند هر کس
هر گوشه ای از قلب تو گرمابه ی فین است

سر می کنم با خاطراتــت درد دوری را
اما عـذاب طعنه ها بعد از تو سنگین است

 

 

وقـــتی که میرفتی نگاهت هـِی تکانم داد
سنگین ترین لحظه برای مرده تــلقین است

بــی تو نه من... هر کس که با من نسبتی دارد
هـمپای من از دوریت دلگیر و غمگین است




شب نشینی محفل عرفان 2
نوشته شده در جمعه ۳ مرداد۱۳۹۳
ساعت : 11:1
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

دراین نوشتار ، از مفهوم بعضی اصطلاحات عرفانی رمزگشایی خواهد شد .

روزه = قطع توجّهات وامساک التفات ازهرچه غیرحضرت حق باشد را گویند.خواه طاعت و خواه عصیان ، خواه لذت و خواه الم باشد .

ای روی تو عید و روبروی تو نماز        پرهیز زجز تو روزه وین لفظ مجاز

می و شراب = همان باده و عبارت از عشق و فیض است ، و مراد از آن غالب شدن عشق است . یعنی ذوق و وجد و حالی که از جلوه محبوب در اوج غلبه محبت بر دل سالک وارد میشود و سالک را مست و بیخود می کند .

من خواستار جام و می از دست دلبرم       این راز با که گویم و این غم کجا برم

پس می ، باده ، شراب ، کنایت از سکر محبت و جذبه حق دارد و همان فیض الهی است که شامل سالک میشود و سکرمعرفت است که اهل طریق را حاصل میشود و در واقع تجلیات الهی است .      

جام = مظاهر انوار نامتناهی و مجلای تجلیات الهی را گویند .

ساقیا برخیز و درده جام را           خاک بر سر کن غم ایام را

جرعه = اسرارمقامات ومناسبت و احوال را گویند که در سلوک برسالک آشکارمیشود و یا خصوصیات وجودی را گویند که در جمیع ذرات به ظهورمی رسد .

بفریادم رس ای پیرخرابات        به یک جرعه جوانم کن که پیرم

خم زلف = اسرار الهی و لطایف غیبی است . لذات انس به حق را هم گویند.

درخم زلف توآویخت دل ازچاه زنخ      آه کزچاه برون آمد و دردام افتاد

بوسه = فیض و جذبه باطن را گویند . استعداد قبول کیفیت کلام به طریقی که قبول کند.

روی نگار در نظرم جلوه می‌نمود          وز دور بوسه بر رخ مهتاب می‌زدم

خال سیاه = عالم غیب است و در عرفان وحدت ذاتیه را اطلاق کنند . نقطه سودای دل آدم که مرکز دور فلک وجود است ، مظهر و محل تجلّی این خال میباشد . 

بر آن رخ نقطه‌ی خالش بسیط است        که اصل مرکز دور محیط است

لب شیرین = ادراکی که ازکلام بی واسطه‌ی خداوند حاصل شود را ( لب ، لب لعل و لب‌ شیرین ) گویند. مانند واردات غیبی و حدیث قدسی

حکایت لب شیرین کلام فرهادست          که گنج طرّه لیلی مقام مجنون است 

قدح = عبارت از قلب است . دل عارف است که موطن تجلّیات میباشد .

بیار باده که بفتوای حافظ از دل پاک         غبارزرق بفیض قدح فرو شویم

گیسو = رشته ای که درطریق طلب ، سالک را به حق می‌رساند .معضلات و مشکلات الهی را نیزمی‌گویند .

بسته ام درخم گیسوی توامید دراز          آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم

زلف = غیبت هویّت حق که هیچکس را بر راز آن وقوف نیست ، میباشد . صفات جلالی و تجلّیات جمالی که موجت استتار جمال مطلق ربوبی است نیز میباشد . همچنین به صفات قهری و سلبیه الهی مثل قابض و قهّاراطلاق میشود .

سرزلف به کناری زن ورخسار گشا           تا جهان محو شود خرقه کشد سوی فنا 

خرقه = درلغت جبّه و جامه ضخیم درویشان است و درعرفان ظاهروجود و بدن آدمی را گویند و همچنین برافناء رسوم بشری هم اطلاق می‌شود .

حافظ این خرقه بیندازمگرجان ببری        کاتش ازخرقه سالوس و کرامت برخاست

کنار = دریافتن اسرار الهی است . آغوش و وصال حق را گویند .دریافت اسرار و دوام مراقبت در سیر و سلوک است . 

مائیم و آستانه عشق و سر نیاز         تا خواب خوش کرا برد اندرکناردوست

رخ ، رخسار ، روی = ظاهر شدن هویت ، مرآت تجلی ، آگاه شدن سالک به کیفیت تجلیات الهی ، مظهرحسن ذاتی و تجلیات جمالی ، تجلی جمال حضرت حق است به صفات مثل لطیف رئوف هادی وهّاب توّاب ، بطورخلاصه مقصود از رخ ، لطف الهی است .

با عاقلان بگو که رخ یار ظاهر است     کاوش بس‌است این همه درجستجوی دوست

رخ اینجا مظهـــر حســن خدایی است     مـراد از خـــــط حجاب کبـریایــــــــی است

روی‌ خوبت آیتی ازلطف برما کشف کــــرد                    

                  زان زمان برلطف وخوبی نیست درتفسیرما




من
نوشته شده در یکشنبه ۲۹ تیر۱۳۹۳
ساعت : 23:46
نویسنده : ابراهیم غیاثی
نشنو از نی "من" حکایت می کنم
از خدای "خود" شکایت می کنم
از خدایی که گنه در من نهاد
سیب داد و اذن خوردن را نداد
از خدایی که مرا بازنده کرد
از همان انی که زادم، بنده کرد
حوریان را سجده بر من یاد داد
و از همان لحظه مرا بر باد داد
چونکه شیطان را به خونم تشنه کرد
دست "من" با خونه "من" آغشته کرد
آری، او شیطان به دنبالم گمارد
هر گنه را پای من اما شمارد* * *
نشنو از نی "من" حکایت می کنم
از "منه من" من شکایت می کنم
از "من ی" که بد تر از شیطان شده است
بس غریبه با "من ه" انسان شده است
از "من ی" که مملو از رنگ و ریاست
از "من ی" که با دغل دیر آشناست* *
ای "من" ای انسان چون شیطان شده!
ای درنده تر ز هر حیوان شده!
نشنو از نی "من" حکایت می کنم
از "تو" و "من" من شکایت می کنم.
                   
                                                    "شاعر: مهدی خسروی"




یتیمان بی پدر
نوشته شده در شنبه ۲۸ تیر۱۳۹۳
ساعت : 22:0
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

http://mshgh1986.persiangig.com/image/Ali-2.jpg

 

آن یتیمان که به خرمای علی سیر شدند

پای گودال رسیدند همگی شیر شدند




سحر بود و غم و درد
نوشته شده در جمعه ۲۷ تیر۱۳۹۳
ساعت : 23:40
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

http://mshgh1986.persiangig.com/image/Ali.jpg

سحر بود و غم و درد

سحر بود و صدای نفس خستۀ یک مرد

که آرام در آن کوچه به روی لب خود زمزمه می کرد

غریب و تک و تنها

در آن شهر، در آن وادی غم ها

دلی خسته و پر غم وَ شیدا

دلی زخم و ترک خورده پر از روضۀ زهرا

شبِ راحتیِ شیر خدا از همۀ مردمِ دنیا

عجب شام عجیبی ست

روان بود سوی مسجد کوفه

قدم می زد و با هر قدمش عرش به هم ریخت در آن شب

و لرزید به هر گام، دلِ حضرت زهرا

دلِ حضرت زینب

غریب و تک و تنها

نه دیگر رمقی مانده در آن پا

نه دیگر نفسی در بدن خستۀ مولا

به چشمان پر از اشک و قدی تا

پُر از وصله، عبایش

پُر از پینه دو دستان عطایش

رسید او به در مسجد و پیچید در آفاق نوایش

علی گرم اذانی ملکوتی و ملائک همه حیران صدایش

گُلِ خلقتِ حق رفت روی منبر گلدسته و تکبیر زنان

ساکت خاموش، زمین

رام، زمان

محو تماشا، همه ذرات جهان

باز در آن بذمِ اذان

نالۀ آهستۀ یک مادرِ محزونِ کمان

گفت عجب شام غریبی شده امشب

امان از دل زینب

 

و گلبانگ اذان گشت تمام و شده بی تاب

 دل خاکیِ محراب

 بُوَد منتظر مَقدَم ارباب

 علی آمد و مشغول مناجات

 زمین گرم مباهات

 در آن جلوۀ میقات

 عجب راز و نیازی

 عجب سوز و گدازی

 عجب مسجد و محراب و عجب پیش نمازی

 علی بود و خدا بود

 خدا بود و علی بود

 علی گرم دعا بود

 خدا گرم صفا بود

 علی بود به محراب عبادت

 علی رکن هدایت

 همان مرد غریبی که به تاریکیِ شب ها

 به یک دوش خودش نان و یکی کیسۀ خرما

 بَرَد شامِ یتیمان عرب را  

 علی بود

 همان خانه نشین، شاهِ عرب، همسر زهرا

 علی بود و نماز و دل محراب، پر از عطر گل یاس

 در آن لحظۀ حساس

 قیامی که تجلاّش بُوَد روز قیامت

 رکوعی پُرِ از بارش انگشتر خیرات و کرامت

 چه زیباست کلامش

 قعودش و قیامش

 ولی لحظۀ زیبای علی با شرری یک دفعه پاشید

 از آن سجده که در آن بدن فاطمه لرزید

 لب تیغ ستم بر سر خورشید درخشید

 فرود آمد و شیرازۀ توحید فرو ریخت

 علی ناله زد و آهِ علی با نفس فاطمه آمیخت:

 که ای وای خدا،

 جانِ علی آمده بر لب

 امان از دل زینب

 

همان سجدۀ آخر

 که در آن فرق علی با لب شمشیر دو تا شد

 همان سجدۀ آخر

 که علی از غم بی فاطمه گی رست و رها شد

 همان سجدۀ آخر که حسن آمد

 و یک بار دگر بر پدر خسته عصا شد

 تن غرق به خون پدرش را

 به درِ خانه رساند و به دعا گفت خدایا

 کمک کن نرود جان ز تَن زینب کبری

 به این حال، چو بیند پدرم را

 دوباره حسن و یاد شب کوچۀ غم ها

 دوباره حسن و قِصۀ پُر غُصۀ بابا

 بمانَد ...

 که چه آمد سر زینب

 سَرِ شیرِ خدا، زخمی و مجروح، نشد باور زینب

 دوباره بدنی خونی و رخسارۀ زرد و غم و بی تابیِ دختر

 دوباره نفسی سوخته و غربت و بستر

 دوباره به دل زینب کبری

 شده تازه غم و غصۀ مادر

 کنار بدنِ خستۀ حیدر

 فضای در و دیوار پُر از درد و مَحَن بود

 نه صبری، نه قراری، به دل زینب و کلثوم و حسن بود

 در آن سوی دگر باز به جوش آمده غیرت به رگ غیرت دادار

 چه طوفانِ عجیبی شده بر پا به دلِ پاک علمدار

 در آن سوی دگر مرد غریبی، غریبانه پر از غم

 فقط ناله زد و گفت که بابای غریبم

 علی چشم گشود و به هر آن چه که رمق بود،

 سوی صاحب آن ناله نظر کرد و بفرمود :

 عزیزم! اگر چه که رسیده ست چنین جان به لب من

 کنارم تو دگر گریه نکن، تشنه لب من

 و رو کرد به عباس و صدا زد که بیا نور دو عینم

 اباالفضل، عزیز دل من، جانِ تو و جانِ حسینم

 و با دختر غمدیدۀ خود گفت که ای محرم بابا

 هنوز اول راهی

 بیا همدم بابا

 تو باید که تحمل کنی این رنج و مَحَن را

 پس از من غم پرپر زدن و اوج غریبیِ حسن را

 تو هستی و بلا، دختر بابا

 تو و کرب و بلا، دختر بابا

 تویی و بدن بی سر دلدار

 نه عباس و حسین اند کنارت

 تو و کوچه و بازار

 علی اشک شد و گفت، نگهدار همه طاقت خود را

 برای غم فردا

 علی رفت و صفا رفت ز خانه

 دوباره غم تشییع شبانه

 حسین و حسن و زینب و کلثوم

 همه خسته و مغموم

 و اندازه ی یک کوه، غم و درد به سینه

 دوباره همه رفتند مدینه

 گذشت آن همه درد و پس از آن زینب کبری

 به خود دید غم مرگ حسن را

 پس از آن سفر کرب و بلا دید

 غم رأس جدا دید

 نه عباس علمداری و یاری وَ نه صبر و قراری

 نه شاهی و امیری

 به تن جامۀ تاریک اسیری

 از آن شهرِ پُر از غربتِ کوفه گذر کرد

 ولی آه وجودش همه لبریز شد از درد

 همان طفل یتیمی که علی بال و پَرَش بود

 و از روز یتیمی پدرش بود

 به همراه یتیمانِ دگر غرق تماشا

 و در یاد ندارند دگر حرمت  آن نان و نمک را

 همه گرم تماشا، همه گرم تماشا

 و انگار نه انگار که این طائفۀ حضرت زهراست

 و انگار نه انگار که این خانم غم دیده همان زینب کبراست

 به روی لبشان طعنه و دشنام

 همه بر لبۀ بام

 پَرانند همه سنگ به روی سر زینب

 که ناگاه سری رفته به نیزه

 صدا زد که عجب شام غریبی شده امشب

 امان از دل زهرا

 امان از دل زینب

 

 شاعر: محمد ناصری

 

http://mshgh1986.persiangig.com/image/Ali-1.jpg 




عارفانه ها
نوشته شده در سه شنبه ۱۷ تیر۱۳۹۳
ساعت : 11:2
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

ابراهیم ادهم :

«هيچکس در نيافت پايگاه مردان، به نماز و روزه و زکوة و حج. مگر آنکه بدانست که در حلق خويش چه در مي آورد».

*****

چندين حج پياده بکرد، که از چاه زمزم آب برنکشيد. زيرا که دلو آن از مال سلطان خريده بودند.

**********************

رابعه عدویه :

مردي چهل دينار براي رابعه فرستاد تا آن را در امورات زندگيش صرف كند. هنگامي كه پول به دستش رسيد به گريه افتاد و مي گفت: من شرم دارم كه از خداوند چيزي بخواهم كه تمام دنيا در اختيارش است... چگونه اين پول را از كسي قبول كنم كه هيچ چيزي ندارد.

**********************

عین القضات همدانی :

میگویندچون درپایان دوازدهمین سال بعثت ، مانی ، ارژنگ رابه پایان برد و به خداداد ، خدادرآن نگریست وسه شب وسه روزازآن چشم برنداشت وچون به فصل"اشک ودرد و انتظار" رسید ، ناگهان سربرداشت ، نفسی راکه از آغاز خلقت در سینه نگه داشته بود برکشید و درحالیکه اشک شوق درچشمش حلقه می‌بست گفت :

"شمعی پنهان بودم دوست داشتم مرابشناسند، مانی راآفریدم و اکنون به کام دل خویش رسیدم" وسپس به اندیشه فرورفت و شبی را تا سحربیدار ماند ، دراندیشه‌ی انسان ، وسحرگاه ازشوق فریاد زد که :

                     ( تبارک الله احسن الخالقین )

 

********************

 جنیدبغدادی : 

جنید با مریدان ازمیدان بغدادمیگذشت ، سارق مشهوری که کوهستان‌های حومه شهر را در زیر شمشیرخویش گرفته بود ، برسردار بالا برده بودند ، عبرت خلق را ، جنید پیش آمد و بر پای اوبوسه زد! مریدان خروش کردند ، گفت : بر پای آن مرد باید بوسه داد که در راه خویش تا بدین جا بالا آمده است !

********************

 منصور حلاج

حلاج را بر دارش میبردندو پرسیدند که عشق چیست ؟

گفت : امروزبینی و فردابینی و پس فردا بینی؛

آن روزش بکشتند! فردایش بسوختند! وپس فردایش خاکستربرآب دجله دادند!!!

*******************

بایزید بسطامی :

یک روز صبح زود بایزید بسطامی عارف مشهور از حمام بیرون می‌آمد. طبیعتا پاکیزه شده بود و چون روز عید بود لباس نو پوشیده بود. همین طور که از کوچه‌ای رد می‌شد یک نفر که حواسش نبود تشتی پر از خاکستر را بر سر بایزید خالی کرد. همراهان انتظار داشتند بایزید که حسابی سر و دستارش آشفته و آلوده شده بود به آن شخص اعتراض کنند اما دیدند که بایزید مشغول شکرگزاری به درگاه خداست. پرسیدند: حالا اگر اعتراض نمی‌کنی چرا دیگر شکرگزاری می‌کنی؟ بایزید گفت: من آنقدر بدی و نافرمانی کرده‌ام که سزاوار شعله‌های داغ آتش دوزخ هستم چرا باید به خاطر یک مشت خاکستر سرد که بالاتر از لیاقت من است عصبانی شوم؟

شنیدم که روزی سحرگاه عید       ز گرمابه آمد برون بایزید

یکی طشت خاکسترش بی‌خبر     فرو ریختند از سرایی به سر

همی گفت ژولیده دستار و موی    کف دست شکرانه مالان به روی

که ای نفس من در خور آتشم      به خاکستری روی درهم کشم؟

****

بایزید از پس امامی نماز می‌کرد ، امام جماعت به بایزید گفت : یا شیخ ! تو کسبی نمی‌کنی و از کسی چیزی نمی‌خواهی ، از کجا می‌خوری؟  شیخ گفت : صبر کن تا نماز قضا کنم ، که نماز از پی کسی که روزی‌دهنده را نداند ، روا نبود .

***************************

ابوالحسن خرقانی :

شيخ ابوالحسن خرقاني بر سر در خانقاه خود نوشته بود: « هر كس كه درين سرا درآيد نانش دهيد و از ايمانش مپرسيد.چه آن كس كه به درگاه باريتعالي به جان ارزد، البته بر خوان ابوالحسن به نان ارزد. »

*******

خدا نه این است که ما می پرستیم، این خدایی است که ما آن را خلق کرده ایم؛ نه خدایی که ما را خلق کرده است! پس، راه نه این است که ما می رویم. راه، راهی دیگر است و رهرو، رهروی دیگر."

*******

خدای را آنجا دیدم که خود را ندیدم .

*******

الهی! خلق تو شکر نعمتهای تو کنند . من شکر بودن تو کنم؛ نعمت، بودن توست .

*******

هر که عاشق شد خدای را یافت و هر که خدای را یافت خود را فراموش کرد.

******

چون نیستی خویش به وی دهی
او نیز هستی خویش به تو دهد .

******

چون خویشتن را با خدا بینی، وفا بود و چون خدا را با خویشتن بینی، فنا بود

******

آن کس که نماز کند و روزه دارد ، به خلق نزدیک بود ، و آن کسی که فکرت کند به خدای.

******

آنکس که حق او را خواهد، راه را به او نشان خواهد داد و راه برای وی کوتاه خواهد شد…

******

این خلق مامورند که آن گویند که کنند، یا آن باشند که نمایند. زبان را با دل آشنا کنند تا زبان آن املا کند که در دل بود، و دل جز راست نگوید. این خلق مامورند به گذاشتن آنچه ایشان را از حق بازدارد، و برداشتن آنچه ایشان را به حق رساند. تا آنچه انداختی است نیندازی، آن چه برداشتنی است نتوانی.

******

روزي شيخ ابوالحسن خرقانی نماز مي خواند. آوازی شنيد : که ای ابوالحسن، خواهی که آنچه از تو می ‌دانم با خلق بگويم تا سنگسارت کنند؟
شيخ گفت: بار خدايا ! خواهی آنچه را که از "رحمت" تو می‌دانم و از "بخشایش" تو می‌بينم با خلق بگويم تا ديگر هيچکس سجده‌ات نکند؟
آواز آمد : نه از تو؛ نه از من.

******

آورده اند که در مجلس خرقانی سخن از کرامت می رفت و هر یک از حاضران چیزی می گفت. شیخ گفت: کرامت چیزی جز خدمت خلق نیست.

*****************************

ابوسعید ابوالخیر :

روزی شیخ را گفتند: «یا شیخ! فلان مریدت بر فلان راه افتادست، مست خراب».

فرمود:« بحمدالله که بر راه افتاده است از راه نیفتاده است».

******

شیخ را گفتند:«فلان کس بر روی آب می‌رود».

گفت: «سهل است . وزغی و صعوه‌ای نیز بروی آب می‌رود ».

گفتند که: « فلان کس در هوا می‌پرد

گفت: «زغنی و مگسی در هوا بپرد».

گفتند: « فلان کس در یک لحظه از شهری به شهری می‌رود ».

شیخ گفت : «شیطان نیز در یک نفس از مشرق به مغرب می‌شود ، این چنین چیزها را بس قیمتی نیست . مرد آن بود که در میان خلق بنشیند و برخیزد و بخسبد و با خلق ستد و داد کند و با خلق در آمیزد و یک لحظه از خدای غافل نباشد .




8سال بدون حضورت اما با نواهایت گذشت ...
نوشته شده در یکشنبه ۱۵ تیر۱۳۹۳
ساعت : 9:0
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

نوشته شده در یکشنبه پانزدهم تیر 1393 ساعت 9:0 توسط 001 شماره پست: 893

طعنه بر من میزند واعظ به کفر و ارتداد

خنده بر این طعنه ها با یاد زینب میزنم

 

http://mshgh1986.persiangig.com/image/11-1.JPG

یار بود اما برش یاری نبود

مثل او در عشق سرداری نبود

در مسیر رود چون جاری نبود

جرم او این بود درباری نبود

 

(( ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟

منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست؟ ))

 من همانم که شدم سخت نمک گیر از او

آمدم تا بنویسم دو سه خط سیر از او

 بنویسم که چه خوب است رهایی سید

دلم از شهر گرفته ست کجایی سید؟

(( مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

دل سرگشسته ما غیر تورا ذاکر نیست))

سالها رفتی ولی نام تو برجاست هنوز

شور زیبای تو در خاطره ماست هنوز

رجز غرق غرورت چقدر زیبا بود

 شور لبریز شعورت چقدر زیبا بود

 خار در چشم حسودان شدی و گل کردی

زخمها بر جگرت بود و تحمل کردی

رفتی و از تو نگفتند، غمی نیست برو

غربت ذاکریت چیز کمی نیست برو

دردم این است شده دشمن مرموز رفیق

هرکه سوزانده دلت را شده امروز رفیق

دل من سوخته از حیله و بازی هاشان

دل من سوخته از خاطره سازی هاشان

این همان بازی پرپیچ و خم تقدیر است

دشمنت سخت پشیمان شده اما دیر است

نقش بر روی عقیق تو حسین است حسین

نام آن یکه رفیق تو حسین است حسین

چقدر ساده به تو تهمت مرتد زده اند

و شنیدم که تو را در خود مشهد زده اند

کفر این نیست که از فرط جنون داغ کنی

کفر این نیست که در منقبت اغراق کنی

کفر این است که انسان خود شیطان باشد

این که نان دانی ما خون شهیدان باشد

کفر این است همین سبک عزاداری من

بشود مجلس من سنگر بدکاری من

کفر این است که از شهرت خود کور شوم

بعد از آنی که شدم بت ز ادب دور شوم

بعد از آن خدمت بسیار به دشمن بکنم

بعد از آن هر غلطی خواست دل من بکنم!

 پیر میخانه غریب و تک وتنها چه کند؟!

با ریاکاری این دوست نماها چه کند؟

 خوب گفتی که محک پینه پیشانی نیست

ریش و تسبیح و دوتا ذکر، مسلمانی نیست

 خوب گفتی که شده ملعبه بی دینان

جهل صفینی و تکراری ظاهربینان

 نکند روضه شود جای دهان هرزی ها

نکند روضه شود جای غرض ورزی ها

 و قسم میخورم اصلا به "لواء الزینب"

اولین درس اباالفضل  ادب بود ادب

 بی ادب باشم و هی روضه بخوانم، بازیست

شهرت مجلس ارباب به "طیب" سازیست

 من جگر دارم و از رفتن سر هیچ مگو

(( من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو))

 تیغ خون خورده ی سرخ وسط میدانم

پای آن حرف خودم مانده ام و میمانم

 هرکسی گفت که مداح حسینم تک نیست

هر کسی گشته علی گو که علی مسلک نیست

 اسم مداح بزرگ است جسارت کردند

عده ای پشت همین اسم تجارت کردند

 اصلاً از دیده من نوکر دلخواه تویی

معنی واقعی ذاکر و مداح تویی

 غرق ناپاکی و یک سیر نزولی نشدی

آه مداح علی (ع)؛ حاجی پولی نشدی

 میشوی زنده تر از پیش تو در فردامان

میخورد عکس تو بر سینه خیلی‌هامان

 شک ندارم به خدا روز جزایی هم هست

دلم از شهر گرفته ست خدایی هم هست

 دلم از شهر گرفته ست کجایی سید؟

خوش به حالت که پریدی و رهایی سید!

شاعر: محسن کاویانی

 

الفاتحه مع الصلوات

 

یکی از خونده‌های سیّد رو در ادامه مطلب گذاشتم لطفاً قدم رنجه نمایید

 



ای وای از هجر زبان مادری
نوشته شده در شنبه ۱۴ تیر۱۳۹۳
ساعت : 8:58
نویسنده : خانم قاسمی (حدیث)
به نامش که ما را به تکلّم توانا ساخت 

دِماونــــده تِ تنِ ترمــــه بومه             تِ سنگ سر چِش سِرمه بومه

صدا رِ سر هده دشتِ بسوزم            تِ بشکسه دِتارِ برمــــــه بومه

با شنیدن نوای حزینی که این دوبیتی زیبای مازنی را می‌خوانْد، به فکر فرو رفتم که امروزه چند نفر از مازنی‌ها به زبان مادری خویش سخن میگویند ، چند نفر از متولدین مازندرانی دهه‌های هشتاد و نود با زبان مادری خویش آشنایی دارند و اصلا آیا چیزی از آن میفهمند و یا جمله ای به مازنی میتوانند بگویند ؟ فاجعه در آنجا عمیق‌تر میشود  که حتی اندک افراد هم سن و سال من که به مازنی سخن میگویند نام زبان خود را نمیدانند چیست و میگویند گیلکی حرف میزنیم!!! و چرا ما مردم مازندران اینقدر خودباخته‌ایم که هیچ تعلقی نسبت به فرهنگ و زبان خود نداریم تا آنجا که موضوع تحقیق یکی از دوستانم که علوم اجتماعی میخواند و خودش اهل تبریز بود این شد : چرا مازندرانی ها از فرهنگ خود گریزانند!!!؟ بعد ازین که من و هم اتاقی‌هایم که بهشهری بودند ازین موضوع باخبر شدیم تصمیم گرفتیم با هم مازنی حرف بزنیم اما جای بسی تاسف داشت که وقتی دو کلمه‌ی اصیل مازندرانی را استفاده میکردیم خودمان از خنده ریسه می‌رفتیم!!!

حتی نگارنده که با این آب و تاب از زبان مادریش دفاع می‌کند با یگانه فرزندش به فارسی حرف می‌زند ، حتی وقتی مشغول خواندن اطلاعاتی پیرامون کوروش کبیر در ویکی پدیا بودم و متوجه شدم که می توان مطلب را به مازنی برگرداند و مطالعه کرد از خودم خجالت کشیدم که خواندن مطلب برگردانده شده به مازندرانی برایم سخت و در بعضی از جاها غیرممکن بود!  این بود که ترجیح دادم فارسی متن را بخوانم. اما من به نوبه‌ی خود سعی کردم در مواردی با این فرهنگ زشت که صحبت به مازنی را خجالت آور میدانند مبارزه کنم و با همسرم در منزل مازنی گپ می‌زنیم اما  نتوانستم همسرم را قانع کنم که با پسرمان به مازنی حرف بزنیم . او معتقد بود که این کار شنا کردن خلاف جریان آب است و باعث میشود که بعدها پسرمان در اجتماع مورد تمسخر واقع شود و اعتماد به نفسش را ازدست بدهد!  البته او بد نمیگفت واقعیت تلخی را واگو میکرد که من از باور آن بیزارم و اینکه زبان مازندرانی نفس‌های آخرش را میکشد و در حال احتضارست!  و دیری نیست که کسی نفهمد که

سـر صوایـــی و نم‌نم وارش            تِ بوردن بوردن و مِ هارش هارش

کَوو آسمون رِ کمه سفارش            مِ دلبــــــر را دره نییـــــــره وارش

یعنی چه؟ و برای فهمیدن معنی لغاتی چون ونگ ، اشکار ، دریو ، هِمن و هِدار و ... باید به معدود فرهنگ لغات مازنی رجوع کنند. بسیار متاسفم که به اینجا رسیده‌ایم و فرزندان ما باید از آهنگ‌های گروه رستاک بفهمند که زبان مادریشان چه بوده است!!!  کاش کسی از ما مازندرانی‌ها برای احیای زبانمان و اصلاح این فرهنگ غلط کاری بکند. کاش!!!

 

برگرفته از http://www.fati-mati.blogfa.com

 




عشق یعنی از فراقش سوختن
نوشته شده در سه شنبه ۳ تیر۱۳۹۳
ساعت : 20:45
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

زمانی که ملا محسن فیض کاشانی (داماد بزرگتر ملاصدرا) در قمصر کاشان زندگی می کرد ، پدر خانمش  ملاصدرا ، چند روزی را به عنوان میهمان نزد او در قمصر به سر می برد.

در همان ایام در قمصر ، جوانی به خواستگاری دختری رفت. والدین دختر پس از قبول خواستگار ، شرط کردند که تا زمان عقد نه داماد حق دارد برای دیدن عروس به خانه عروس بیاید و نه عروس حق دارد به بیرون خانه برود. از این رو ، عروس و داماد که عاشق و شیدای همدیگر بودند و می‌خواستند همدیگر را ببینند ، به فکر چاره‌ای افتادند که نه با شرط مخالفت بشود و نه والدین عروس متوجه بشوند .

لذا عروس حیله‌ای زد و گفت: من فلان موقع به قصد تکاندن فرش به پشت بام می آیم و تو هم داخل کوچه بیا ، همدیگر را ببینیم .

در آن وقت مقرر ، دختر فرش خانه را به قصد تکاندن به پشت بام برد و فرش را تکان می داد و داماد هم از داخل کوچه نظاره گر جمال دلنشین عروس خانم بود و مدام این جملات را می خواند:

اومدی به پشت بوندی

اومدی فرش و تکوندی

اومدی گردی نبوندی

اومدی خودت و نشوندی

در این حال، عارف بزرگوار ، ملاصدرا از کوچه عبور می کرد و این ماجرا را دید و شروع به گریه کردن کرد ، و یک شبانه روز بلند گریه می‌کرد تا این که فیض کاشانی از او پرسید: چرا این گونه گریه می کنی؟

ملاصدرا گفت: من امروز پسری را دیدم که با معشوقه خود با خوشحالی سخن می گفت. گریه من از این جهت است که این همه سال درس خوانده ام و فلسفه نوشتم و خود را عاشق خدای متعال می‌دانم اما هنوز با این حال و صفایی که این پسر با معشوقه خود داشت من نتوانستم با خدای خود چنین سخن بگویم . لذا به حال خود گریه می کنم .

ساقیا از سر بنه این خواب را
آب ده این سینه‌ی پر تاب را

جام می را آب ِ آتش بار کن
از صُراحی دیده‌ی خون بار کن

مطربا یک‌دم به کف نِه بربطی
زورق تن را بیفکن در شطی

از دف و نی زُهره را در رقص آر
وز نوای چنگ و بربط اشک بار

بشکن اندر کف عُطارِد را قلم
وز نی ِ ناخن بزن چنگی رقم

مشتری را طِیلَسان از سر بکَن
وآنگهی در آتش ساغر فکن

سجه و سجاده‌اش را می‌ستان
می‌کشانش تا بَر ِ این مِی‌ کشان

مطربا چنگ و چغانه سازده
زادگان زهره را آواز ده

لشکر غم کرده در دل رستخیز
فتنه‌ها دارد جهان پر ستیز

کینه‌ساز است این جهان فتنه‌گر
بر دل دانا کمین سازد دگر

خیز و بگریز از جهان پر ستیز
زین قیامت در پناه مِی گریز

ابلهی بی‌آفت و عقل آفت است
عقلْ بند ِ پا و دام کلفت‌ست

غُلّ ِ عقل از گردن من دور کن
آن گران را زین سبک کم‌زور کن

عقل بنشست آنگهی که عشق خاست
عقل را با عشق وصلت از کجاست؟

عقل رفت و عشق بر جایش نشست
وارث عقل‌ست عشق ای خودپرست

عقل با دیوانگی آورد بار
بندگی را با خداوندی چه‌کار؟

کار من بی‌کاری‌ست ای مرد دین
تو برو تدبیر خود کن بعد از این

مصلحت را با دل ِ من کار نیست
اندرین ویرانه کس را یار نیست

عیش من تلخی گرفت از چون تویی
طعن‌ها بر من فتاد از هر سویی

دین و دنیا هر دو آوردی به کف
من نه دین دارم نه دنیا ای خلف

دین و دنیا هر دو باعقل‌اند و هوش
من ندارم زین دو یک نامی به گوش

جمله یاران کاموَر گشتند و من
مانده‌ام نه دین نه دنیا پر حزن

کار من زین گونه شد ای همدمان
از سر من پای ننهد این زمان

اَندُه من دم‌به‌دم افزون شود
بعد مردن حال آیا چون شود؟

با چنین عمری به غفلت کاسته
چون شود انجام کار آراسته؟

با چنین عمری بدین بی‌حاصلی
چون بود انجام این ناقابلی؟

یاریئی از کس نخواهم یک نفس
می‌نخواهم غیر حق فریادرس

من سلامت دیده‌ام در ترک عقل
عاقلان گر می‌کنند از عقل نَقل




رفتی و بی تو .......
نوشته شده در دوشنبه ۱۹ خرداد۱۳۹۳
ساعت : 4:20
نویسنده : خانم قاسمی (حدیث)

به نامش که همه از اوئیم و به سویش باز میگردیم

رفتی و ندیدی که چه محشــــر کردم         با اشک تمام کوچه را تر کردم

آن شب که سکوت خانه دق‌مرگم کرد        وابستگی‌ام را به تو باور کـردم

تمام خانه بوی ترا میدهد. اصلاً خانه با هوای خوش تو پر شده. اینجا ، زادگاه من ، غیاثکلا عجین شده با نام تو ، با یاد تو و با خاطرات تو ای مادر مهربان و تو چه شایسته‌ای  این کلمه‌ی مقدس را ، مادر را .

ای مهربان پیر خسته‌ی من ، اکنون که در بستر سرد خاک آرمیده‌ای لختی بیآسای تا سنگینی آن همه تنهایی را که سال‌ها بر دوش می‌کشیدی از جسم خسته‌ات بدر کنی .

ای باغبان پیر مهربان من! چگونه راضی به ترک من تنها شدی؟ باغچه ترا بهانه می‌کند و درست بعد از رفتنت بغضی  شکوفه کرده میان درختان پشت خانه‌ات و خاک باغچه‌ی کوچکت افسرده است. بیا ، بیا و به لبخندی همه را مهمان کن . بیا که داغ تو هر روز در سینه‌ام  داغ‌تر می‌شود. همه‌ی پنجره‌ها بیتاب تو اند! بی‌تابند و منتظر که تو با دستان پینه‌ بسته‌ی  مهربانت پنجره‌ها را باز کنی و سایه‌ی نگاهت را بر تمام وسعت خانه بگسترانی . بیا که دستانم سخت محتاج دستان مهربان توست . دستان مهربانت پر از دعا بود . پر از دعا و آرزوهای زیبا که بدرقه‌ی راهمان می‌کردی.

 تمام خانه بعد از رفتن تو به گوش ایستاده تا شاید زبان بگشایی و دلتنگی‌هایت را با آن ها درددل کنی مثل شب‌های سرد زمستانی که طبیعت سرد خود را از تو دریغ می‌داشت درست مثل تمام همسفرانت ، طبیعت خود را دریغ می‌کرد و تو تنهایی‌ات را با در و دیوار اتاق کوچکت قسمت می‌کردی.

اینجا همه سوگوار تواند. آسمان خانه ، بوته‌های قدکشیده ، درختان باغ ، گل نار ها و شالی‌هایی که نیستی تا قدکشیدن و خوشه کردندنشان را شاهد باشی .

و من...

من نمیدانم  که چند غروب بی تو را باید نفس بکشم اما می‌دانم هرگز! هرگز انسانی به عطوفت و مهربانی و آشتی طلبی تو نخواهم دید.

آسوده بخواب که تن خسته‌ات سال‌ها داغدار تنهایی تمام ناشدنیت بود ای مهربان مادر من!

پ.ن.1: سه شنبه بیستم خردادماه پنجمین سالگرد  پرکشیدن مادربزرگ عزیزم است. لطفا برای شادی روحش یک فاتحه بخونید.

البته بجا و شایسته است که از پدر بزرگ عزیز و دوست داشتنی‌ام نیز یادی نموده و برای شادی روح او و عمه سکینه نیز فاتحه ای نثار کنم .

 پ.ن.2: این پست رو زودتر گذاشتم چون فردا به خواست خدا راهی غیاثکلا میشم و اونجا دسترسی به اینترنت ندارم.

برگرفته از http://www.fati-mati.blogfa.com



شب‌نشینی محفل عرفان 1
نوشته شده در جمعه ۱۶ خرداد۱۳۹۳
ساعت : 23:23
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

عارفان چون نتوانستند حالات ومشاهدات ویافته ها و واردات قلبی وحقایق و معانی سترگ آنها را به بیان آورند ، ناگزیر آنها را بصورت رمز و استعاره  درقالب شعر ارائه نموده‌اند . و به همین جهت هرگز نبایست  به ظاهرحرف عارفان شاعر وشاعران عارف تکیه کرد . بلکه می باید کنه اشعارشان را کاوید و ازاین راه به عمق معانی باورشان دست یافت . قصد براین است که هر از گاهی درمحضرعارفان نکته بین  زانو زده و با مفهوم تعابیرعرفانی  آشنا شویم .

اگر بینی  درون شعر و اشعار   //          سبو خمخانه خم میخانه خمّار   

تب و زنّار و تسبیح و چلیپا         //        مغ و ترسا و گبر و دیر و مینا

شراب و شاهد و شمع و شبستان   //   خروش بربط و آواز مستان

می و میخانه و رند و خرابات          //     حریف و ساقی و شهد و مناجات

نوای ارغنون و ناله‌ی نی              //      صبوح و مجلس و جام پیاپی

خط و خال و قد و بالا و ابرو        //         عذار و عارض و رخسار و گیسو

مشو زنهار از این گفتاردر تاب      //        برو مقصد از این گفتار دریاب

مپیچ اندر سر و پای عبارت          //        اگر هستی ز ارباب اشارت

نظر در نغز کن تا نغز بینی           //        گذر از پوست کن تا مغز بینی

نظر گر بر نداری از ظواهر            //       کجا گردی ز ارباب شواهد

چوهریک را ازاین الفاظ جانیست     //    به زیر هریک از اینها جهانیست

تو جانش را طلب از جسم بگذر     //     مسمی جوی  باش از اسم بگذر

فرو نگذار چیزی از دقائق           //       که تا باشی ز اصحاب حقایق

****************************

دراین قسمت از مفهوم خرابات رمزگشایی و بدنبال آن مفهوم سایراصطلاحات عرفانی یکی پس از دیگری  بصورت سریالی در اشعار عرفاء  پیگیری خواهد شد .

خرابات = همان میخانه ، میکده است ، در عرفان به <مکان مطلق وجود و ذات احدیت> ، اطلاق میگردد .

میکده = مقام مناجات ، عالم جبروت ، همانجا که سرمستی عاشقان در آنجا به ظهورمیرسد .

میخانه = محل عبادت سالک ، عالم و مقام لاهوت ، باطن انسان کامل (عارف) که در آن شوق و ذوق و معارف الهی درآن مالامال است .

جبروت = عالم هستی قدرت و عظمت الهی است . فاصله جهان ملک و ملکوت را نیز گویند . به عالم اسما و صفات نیز تعبیر میشود .

مقام = جایگاه ، جای اقامت ، منزلت ، رتبه ،  یعنی منزلت و مرتبتی  که بنده به واسطه‌ی آداب خاص و تحمل سختی بدان نائل می‌آید .

مناجات = رازگویی وعرض نیاز به درگاه خدا ، برگرداندن و متمایل نمودن دل به جانب عالم واحدیت و ظهور صفات الوهیت  جهت تکمیل نفس سالک .  

سالک = رونده ، کسی که پیوسته رو به سوی خدا دارد .

عاشق = سالک و جوینده ای که جز محبوب حقیقی ، هیچکس را نخواهد و نجوید .

ظهور= بروز و نمود چیزی را ظهور گویند و مراد تجلی حق در عالم هستی است .

عبادت = اجتهاد و انقیاد سالک جهت طلب درجات جنت .

شوق = حرکت دل به جانب معشوق - ونشاط شوق برخلاف عشق ،بهنگام وصل به مطلوب زائل میشود. شوق فقط بهنگام فراق مطرح است .

ذوق = ثمره تجلّی و نتیجه ی شهود است . درحالت محبت اول شهود و ظهور حق بر سالک وارد میشود و سپس به حسب قابلیت شاهد و مذاق و مشرب او ذوق وصل حاصل میگردد .

معارف = شناخت خداوند به نور باطن و به استمداد حق را معرفت گویند .  

حق = وجود مطلق الهی را حق گویند .




بخشی از اندیشه‌های معمار انقلاب اسلامی
نوشته شده در سه شنبه ۱۳ خرداد۱۳۹۳
ساعت : 22:57
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

مرقومه معمار انقلاب اسلامی در سال ۱۳۴۱ برای شاه ایران :

<<حضور مبارک اعليحضرت همايونی>>
پس از اهدای تحيت و دعا ، به طوری که در روزنامه ‏ها منتشر است ، دولت درانجمنهای ايالتی و ولايتی ، «اسلام» را در رأی دهندگان و منتخبين شرط نکرده ؛ و به زنها حق رأی داده است . بر خاطر همايونی مکشوف است که صلاح مملکت در حفظ احکام دين مبين اسلام و آرامش قلوب است. مستدعی است امر فرماييد مطالبی را که مخالف ديانت مقدسه و مذهب رسمی مملکت است از برنامه‏ های دولتی و حزبی ‏حذف شود. وظيفه دينی همه ماست که بگوييم و بخواهيم که قانون شرکت نسوان در انتخابات، انجام نشود. اگر تمام دنيا- يکطرفه- بگويند: بايد بشود! من يکی می‏گويم: نبايد بشود. اين کشور، قانون اسمی ‏اش قانون امام جعفر صادق است و بايد تا موقع ظهور امام زمان، اين قانون باقی بماند.

*******

فرازهایی ازسخنان معمار انقلاب در پاريس :

«بشر در اظهار نظر خودش آزاد است.»
«اولين چيزی که برای انسان هست آزادی بيان است.»
«مطبوعات در نشر همه‌ی حقايق و واقعيات آزادند.»
«اسلام يک دين مترقی و دموکراسی به معنای واقعی است.»
رژيم ايران به يک نظام دمکراسی‌ای تبديل خواهد شد که موجب ثبات منطقه می‌گردد.»
«اختيارات شاه را نخواهم داشت.»
«حکومت اسلامی ما اساس کار خود را بر بحث و مبارزه با هر نوع سانسور می‌گذارد.»
«اسلام، هم حقوق بشر را محترم می‏شمارد و هم عمل می‏کند. حقّی را از هيچ‌کس نمی‏گيرد. حق آزادی را از هيچ‌کس نمی‏گيرد. اجازه نمی‏دهد که کسانی بر او سلطه پيدا کنند که حقّ آزادی را به اسم آزادی از آنها سلب کند.»
«اقليت‌های مذهبی به بهترين وجه از تمام حقوق خود برخوردار خواهند بود.»
«اسلام جواب همۀ عقايد را به‌عهده دارد و دولت اسلامی تمام منطق‌ها را با منطق جواب خواهد داد.»
«در حکومت اسلامی همۀ افراد دارای آزادی در بيان هرگونه عقيده‌ای هستند.»
«جامعۀ آيندۀ ما جامعۀ آزادی خواهد بود. همۀ نهادهای فشار و اختناق و همچنين استثمار از ميان خواهد رفت.»
«اسلام با آزادی زن نه تنها موافق است بلکه خود پايه گذار آزادی زن در تمام ابعاد وجودی زن است.»
«زن‌ها در حکومتِ اسلامی آزادند حقوق آنان مثل حقوق مردها. اسلام زن را از اسارت مردها بيرون آورد و آنها را هم رديف مردها قرار داده است، تبليغاتی که عليه ما می‌شود برای انحراف مردم است. اسلام همۀ حقوق و امور بشر را تضمين کرده است.»




انتظار
نوشته شده در جمعه ۲ خرداد۱۳۹۳
ساعت : 20:15
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

http://mshgh1986.persiangig.com/image/entezar-3.jpg

 

یکی از عشـق لیـلی در جنـون است

به شیرین، عشق فرهادش فزون است

زلــیــخـا هستــم و دنـبــال یــوســف

دلم از درد هجران، غـرق خون است

شاعر: زرناز(نسیم سحر)

 

اللّهُمَّ عَجِّـلْ لِوَلِيّكَ الْفـَـرَجْ




تولد ابراهیم
نوشته شده در پنجشنبه ۱ خرداد۱۳۹۳
ساعت : 12:1
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

انسانها دو دسته هستند:

1) آنهایی که متولد خرداد هستند

2) آنهایی که دوست داشتند متولد خرداد باشند

http://mshgh1986.persiangig.com/image/Tavallod.jpg

 

ابراهیم 1 خرداد

.

.

.

شمس الدّین 31 خرداد




نگاه به آینده ....
نوشته شده در سه شنبه ۳۰ اردیبهشت۱۳۹۳
ساعت : 14:58
نویسنده : ابراهیم غیاثی

تو شهر بازی یهو یه دختر کوچولو خوشگل اومد گفت : آقا…آقا..تو رو خدا یه لواشک ازم بخر!!
نگاش کردم …چشماشو دوس داشتم…دوباره گفت آقا...اگه ۴ تا بخری تخفیف هم بهت میدم…

بهش گفتم اسمت چیه…؟
فاطمه…بخر دیگه…!

کلاس چندمی فاطمه…؟ میرم چهارم…اگه نمی خری برم..

می خرم ازت صبر کن دوستامم بیان همشو ازت میخریم

مامان و بابات کجان فاطمه؟؟

بابام مرده…مامانمم مریضه…من و داداشم لواشک میفروشیم

دوستام همه رسیدند همه ازش لواشک خریدند خیلی خوشحال شده بود…می خندید…

از یه طرف دلم سوخت که ما کجاییم و این کجا…از یه طرف هم خوشحال بودم که امشب با دوستام تونستیم دلشو شاد کنیم

فاطمه میذاری ازت یه عکس بگیرم؟ باشه فقط ۳ تا باشه اگه ۵۰۰ تومن بدی مقنعمو هم بر میدارم !

فاطمههههههههههههههههه…
دیگه این حرف و نزن! خیلی ناراحت شدم ازت سریع کوله پشتیشو برداشت و رفت…

وقتی داشت می رفت.نگاش می کردم …نه به الانش…نه به ظاهرش …به آینده ایی که در انتظار این دختره نگاه میکردم…و ما باید فقط نگاه کنیم..فقط نگاه...فقط نگاه...

 حسن ریوندی




حکیمانه ها
نوشته شده در یکشنبه ۲۸ اردیبهشت۱۳۹۳
ساعت : 20:28
نویسنده : محمّدرضاغیاثی

 

 

 

 

 

 




دعا
نوشته شده در یکشنبه ۲۸ اردیبهشت۱۳۹۳
ساعت : 20:9
نویسنده : شمس‌الدّین غیاثی

سبحان الله یا فارِجَ الهَمّ و یا کاشفَ الغَم

فرِّجْ هَمّی و یَسِّرْ امری وارحَمْ ضعفی و قِلةَ حیلتی

و ارزُقنی من حیثَ لا اَحتَسِبُ

یا ربّ العالمین

منزه است خداوندی که بر طرف کننده غم ها است.

غم و مشکل من را برطرف کن، بر ضعف و کمی چاره ام رحم کن

و مرا از جایی که گمان نمی کنم روزی ده

ای پروردگار جهانیان.

حضرت محمد(ص) فرمودند: هرکس مردم را ازاین دعا باخبر کند در رفتاریش گشایش پیدا می کند.




برای پدرم
نوشته شده در سه شنبه ۲۳ اردیبهشت۱۳۹۳
ساعت : 9:16
نویسنده : خانم قاسمی (حدیث)

به نامش

بهانه‌های نوشتنم بسیار است اما وقتی که تبریک روزت بهانه میشود برای قلم فرسایی من حالی دیگر دارم . پدرعزیزم! برای من تکیه‌گاهی هستی که حتی خواب بی تو بودن کابوسی است که مرا به اعماق بی کسی‌ها می‌کشاند! تمام کودکی‌هایم با خنده‌ها، اخم‌ها و دختر‌نوازی‌های توعجین شده است.

بابا ! می‌دانم اگر نبودی و حرف‌های دلنشینت راهنمایم نبود در دور باطل دنیا می‌ماندم و زندگی جزهجمه‌ای ازغصه‌ها نبود.

بابا ! تو خودت نمی‌دانی و نمی‌توانی درک کنی دختر پدری چون تو بودن چه لذتی دارد! وقتی با چشمان درخشانت برایم شعر می‌خوانی تمام قندهای دنیا در دلم آب می‌شود و من سرشار از حس خوش زندگی میشوم

بابا ! دروغ چرا!؟ راستش را بخواهی همیشه میخواستم مثل تو باشم . مثل تو متین ، شکیب ، عاقل و البته مهربان ! اما خودت که بهتر میدانی تو دیگر تکرار نمی‌شوی حداقل برای من!

بابا ! همیشه دوست داشتم هدیه‌ای درخورت بیابم اما میدانم تو دوست داری تا روزی بر فراز قله‌ی زندگی کتاب تلاش و  کوشش خود را تقدیم وجود سربلندت بنمایم .

بابا ! اینک که بانوی خانه‌ی خویشم دلتنگ روزهایی هستم که دختر خانه‌ی تو بودم . دلتنگ سال‌هایی که با تو گذشت.

پی نوشت : پدر عزیزم! دوستت دارم . روزت مبارک!

برگرفته از http://www.fati-mati.blogfa.com







 



آخرین مطالب
فهرست تمامی مطالب
جهت دسترسی به فهرست و عناوین مطالب وبلاگ اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.
عناوین تمامی مطالب وبلاگ